Iedere generatie heeft zijn eigen hemelbestormers

Halverwege ’The Little Buddha’ zitten de hoofdrolspelers in een café met uitzicht op de grote Stupa in Kathmandu. De jonge Amerikaanse Tulku vraagt aan de Lama: ’Wat is vergankelijkheid?’ De Lama: ’Zie je die mensen die hier vandaag rond de Stupa wandelen? Over honderd jaar zal niemand van hen meer op aarde zijn. Honderd jaar hiervoor bestonden zij nog niet. Dat is vergankelijkheid.’

Continue reading “Iedere generatie heeft zijn eigen hemelbestormers”

Onvoorwaardelijk in de spiegel kijken

Onvoorwaardelijk in de spiegel kijken

Today everything exists to end in a photograph. ― Susan Sontag

In 1816 ontdekte Niépce de fotografie, in 1822 maakte hij de eerste foto. Louis Daguerre zette de experimenten van Niépce voort en wist in 1837 definitief een beeld vast te leggen op een gevoelige glasplaat.

Over de fotografie valt veel te zeggen. Mijn favoriete woordvoerders zijn Roland Barthes en Susan Sontag. Barthes schreef in 1980 La Chambre Claire, Note sur la photographie (Camera Lucida) en Sontag publiceerde in 1977 On Photography. Beiden zijn ongeëvenaard in hun analyses van het fenomeen:

Continue reading “Onvoorwaardelijk in de spiegel kijken”

Zinderende Zondag (28)

Evan Mather is an independent filmmaker and landscape architect based in Los Angeles. His films explore issues of landscape, place and memory; spanning multiple genres, including animation, documentary, essay, music video, and film title design. Evan’s works have screened at Sundance, SXSW, the National Building Museum, and the McMurdo Station (Antarctica).

Continue reading “Zinderende Zondag (28)”

Het belang van de digitale advocaat (3)


In eerdere postings over Het belang van de digitale advocaat is duidelijk geworden dat advocatuur in essentie mediacultuur is. Dat komt omdat zij gebruik maakt van taal, waarbij het onverschillig is of dit geschreven, gesproken of een beeldtaal is. Elke taal maakt gebruik van media om gehoord of gezien te worden. Soms kan dit als bewijs worden aangemerkt. In de advocatuur als bewijs van schuld of onschuld. In marketing en communicatie als proof of failure of proof of excellence.

Een échte jurist is voortdurend bezig om gezichtspunten en belangen tegen elkaar af te wegen. In die zin is hij een soort van politicus en een evenwichtskunstenaar (schreef Bob Woodward onlangs over Obama). Hetzelfde geldt voor filmmakers. Laten we hier even bij stilstaan: geen enkele film (of foto) opname is neutraal. Ieder beeld begint met het kader. In filmtaal noemen we dat bijvoorbeeld: Long shot: Een long shot geeft het personage een prominente plaats in het omringende decor. Medium shot: Een medium shot kadreert het lichaam ter hoogte van het middel. Medium close-up: Een medium close-up is een shot van een buste tot aan de schouders of de borstkas. Extreme close-up: Een extreme close-up isoleert een detail, bv. een oog of een mond. Er bestaan nog meer typen kadrering en Europese en Amerikaanse filmmakers verschillen in naamgeving en inhoud. We hebben het nog steeds over (beeld)taal! Continue reading “Het belang van de digitale advocaat (3)”

Omhoog ↑