Crashcourse Beroepsdeformatie

Er zijn van die dagen dat je opeens ontdekt een milde vorm van beroepsdeformatie te hebben. Bij de crash van gisteren viel mij bij bovenstaande foto toch het allereerste op dat de typografie van Turkish Airlines is gezet in de Futura Bold Italic

Overigens deed dit me weer denken aan de Franse taal-filosoof Roland Barthes, die in zijn studie over de fotografie (Le Chambre Clair) een beroemde foto van William Klein bespreekt en opmerkt dat het enige wat hem bijgebleven is de slechte tanden van het jongetje zijn die het pistool tegen zijn hoofd gedrukt krijgt.

Ook zoiets dus. En zo blijkt dat het leven soms bestaat uit het constateren van een kennelijke aanwezigheid van ongerijmdheden.

De Flowerpower van Blprnt

In de zoektocht naar nieuwe manieren van beeldproductie blijken ontwerpers steeds vaker programmeurs, zo ook Blprnt.

De afbeeldingen uit dit logje werden gegenereerd door de Blprnt Petal-applicatie. Hiervoor gebruikte ik, van boven naar beneden, afbeeldingen van mijzelf, Leon van Bokhorst en Karel Geenen.

Oorspronkelijk kwam ik Blprnt tegen op de website van Processing met een link naar Blprnt’s illustraties voor de New York Times.

Vraagteken bij deze techniek is natuurlijk niet of het nog ergens op lijkt…(dat is duidelijk) maar of het nog ergens op moet lijken? Want een nieuwe perceptiewijze vraagt nu eenmaal om een andere manier van kijken. Voor de doe-het-zelvers: Alvast veel plezier met je eigen beeltenis. Kleine plaatjes doen het trouwens net zo goed als grote!

Om afbeeldingen van jouw flowerpowerpix te maken moet je wel screenshots maken. Afhankelijk van de verbinding is de applicatie ongeveer een kwartier bezig tot het eindresultaat er staat. Vaak is het beeld halverwege de tijd al het beste, dus neem diverse shots van je screen.

Startpagina’s van de Geschiedenis (4)

Emigré was een tijdschrift dat werd opgericht door de naar Amerika ge-emigreerde Nederlandse Art Director Rudy VanderLans die lettertypen gebruikte die ontworpen waren door zijn Tsjechische vrouw Zuzana Licko. Emigré was een van de eerste publicaties die werd gemaakt op de Macintosh computer. Het blad had een zeer grote invloed op grafisch ontwerpers wereldwijd die nog moesten leren omgaan met de creatieve mogelijkheden van desktop publishing (DTP). Niet in het minst omdat veel vooraanstaande ontwerpers jarenlang aan het blad hebben meegewerkt.

Continue reading “Startpagina’s van de Geschiedenis (4)”

Alexej Brodovich, Art Director

Eerder deze week stond Richard Avedon in de schijnwerpers. Het fenomeen Avedon zou onmogelijk zijn geweest zonder de rol van een andere persoon: Alexej Brodovich, 24 jaar lang dè art director van Harpers Bazaar, die Avedon de ruimte gaf zichzelf te presenteren, te ontwikkelen en een sterfotograaf te worden.

Alexej Brodovich is van Russische komaf. Hij emigreerde begin vorige eeuw eerst naar Parijs en daarna naar New York. Als Art Director van toonaangevende tijdschriften was hij een zeer veeleisende opdrachtgever voor illustratoren en fotografen. Zijn constante roep om innovatie werd door sommigen verafschuwd, maar door anderen gretig aangegrepen om zichzelf te positioneren. Avedon en Irvin Penn werden wereldberoemd dankzij Brodovich.

Continue reading “Alexej Brodovich, Art Director”

Dat was nieuws deze week (11)

Ontvrienden | Ontgooglen | Javascript, the good parts | 12 steps to upgrade your business | De USB stofzuiger | 10 Techniques to Get More Comments on Your Blog | Is Crisis Good For America? | Seven Years in Shaolin | Video debate: Rough or slick? | 10 golden rules for videojournalists | How to Tell a Multimedia Story, Part 1 | How to Tell a Multimedia Story, Part 2 | The four personas when shooting a portrait | 38one | I am always hungry | De Dalai Lama op Twitter | Pseudogebeurtenis | Twittergids | Matthijs van N. | Waar is Ellen?

Portretten van Hans Reitzema

Hans Reitzema is een Rotterdamse fotograaf die verrassende portretten en reportages maakt en wat mij betreft een breed platform verdient. Hans fotografeert sinds de eeuwwisseling (2000). Over dat startpunt zegt hij: Op een gegeven moment kon ik er eenvoudigweg niet meer omheen. Ik moest fotograferen. Mooi beeld maken. De fotografie heeft zich a.h.w. aan mij opgedrongen.

Zijn werkwijze getuigt van eenvoud: Ik begin met goed kijken: naar de omgeving, het model en vooral… naar het licht. Dan bepaal ik wat voor film ik ga gebruiken, rol die in mijn camera en begin. Ik zoek vaak een bepaalde rust in mijn portretten, dus probeer ik ook rustig te werken zodat het model die rust gaat overnemen.

Continue reading “Portretten van Hans Reitzema”

Omhoog ↑