Vlogoholics Unlimited

Videoblogging. Ogenschijnlijk een medium voor iedereen, zij het met verschillen in kwaliteit, achtergrond en doelstelling. Achtergrond lijkt een interessant verschil te maken, maar ook doelstelling en context zijn belangrijke uitgangspunten. Laten we daarvoor naar een aantal stromingen kijken binnen de wereld van videoblogging en digital storytelling, maar eerst dit:

Toverlantaarn, film, televisie, home-video, videoblogging. Ze zijn allemaal schatplichtig aan elkaar. Ieder medium heeft daarbij zijn eigen context en vertelwijze, ok: format. Vanzelfsprekend zul je een speelfilm met een miljarden budget niet kunnen vergelijken met een videodagboek-filmpje op YouTube, maar ze hebben wel een aantal dingen gemeen en het belangrijkste is de taal; bewegend beeld.

Authenticiteit als concept en drager van een idee

Vloggende vormgevers, filmmakers en acteurs zijn vaak rolmodel voor minder geschoolde videobloggers of videodagboekmakers. Professionalisme bij vloggers uit zich door de bewuste keuze voor het inzetten van Raw Footage of Edited Content. Michael Verdi, mede-auteur van Secrets of Videoblogging en o.a. een van de pioniers van Freevlog, Pixelodeon en Vloggercon, verklaarde begin 2007 dat hij gestopt was met het editen van zijn vodcasts, omdat iedere toevoeging de authenticiteit omlaag zou brengen. In het verlengde hiervan is er zelfs een nieuwe stroming die Lumiere heet (verwijzend naar de Lumiere Brothers, uitvinders van de stomme film). Vereisten: zonder geluid, niet langer dan 60 seconden en zonder editing. Deze werkwijze qua vormgeving laat een conceptuele insteek zien, waarbinnen het begrijp echt de drager is van het idee.

Bij Videoblogging zijn diverse stromingen en sub-stromingen aan te wijzen. Grof gescheiden: Video-dagboeken: Personal Video. Vodcasting (Videopodcasting) ook Vlogging genoemd. Digital Storytelling en Vlog-entertainment. Ik zal het hier niet hebben over Trailers, Virals en Commercials. Zij vormen een andere categorie, maar maken soms wel gebruik van de beeldtaal van videoblogs. Dat gebeurd ook Vice Versa, maar daar hebben we het straks over bij Vlog-entertainment.

Citizen media: Power to the people!

Videoblogging is niet alleen een techniek of werkwijze, maar ook ideologie. Sterker; het gedachtegoed van Vodcasting en Digital Storytelling heeft zijn roots in een socialiserende, educatieve en democratiserende stroming die al sinds de 20er jaren van de twintigste eeuw bestaat. Dat merk je aan videoblogging projecten als Swajana en Live-in-Baghdad. In het kader van Citizen Media worden in India en Irak door Freevlog korte workshops gegeven over het maken en editen van video en hoe deze te plaatsen op een weblog. Plaatselijke nieuwsmakers gaan daarna aan de slag met de productie van vlogs, met inhoud die gewoonlijk niet doordringt tot de officiele media. Dat reguliere media deze ontwikkelingen volgen is duidelijk. De berichtgeving uit Birma gaat momenteel vooral via Weblogs en Videopodcasting en zelfs CNN en het NOS journaal citeren daar uit. Een ontwikkeling die ook gestimuleerd wordt door Reporters without Borders, middels een DIY-bloghandboek voor dissidenten in landen met een repressief bewind. Naast Michael Verdi en Ryan Hodson (Freevlog) zijn Jay Dedman, Markus Sandy (Node101), J.C. Lassica (Ourmedia), Freeman Murray en Jen en Kent van Ebb&Flow.tv vertegenwoordigers van deze stroming. In Nederland is Bicyclemark een voorbeeld. Deze opsomming is bewust niet uitputtend.

Nieuwe Cultuur, Nieuwe Verhalenvertellers

Minder politiek geladen is de Digital Storytelling Movement. Daniel Meadows is het icoon van deze beweging en niet onterecht. Als voormalig fotojournalist wil hij geen media maken over mensen, maar mensen via nieuwe media de gelegenheid geven hun eigen verhaal te vertellen en vorm te geven aan eigen media. Het meest bekend is zijn Capturing Wales project. In korte workshops leerden gewone mensen werken aan een storyboard en een scenario, werken met videocamera’s en editing-software. Zodoende ontstond een reeks digitale verhalen van gewone mensen die dermate interessant waren dat de BBC er een serie van maakte en deze integraal uitzond op televisie. Ook interessant zijn Family Oral History Using Digital Tools van Susan Kitchens en het project Storyfield van Jennifer Myronuck. In Nederland experimenteert de VPRO momenteel met user generated content binnen het project In Europa van Geert Mak.

VlogInfo, VlogSoap, VlogEdu: VlogEntertainment

Een ander verschijnsel is Vlog-entertainment. Deze bestaat uit Vlogshows die nieuws brengen op speelse wijze en Vlogsoaps waarmee acteurs en actrices een nieuw publiek aanboren en hun succes wellicht gebruiken als opstap naar mainstream media. Een bekende nieuwsshow is Rocketboom, in eerste instantie gepresenteerd door Amanda Congdon. 88Slide en Jetset hebben een andere opzet, maar spelen ook met bestaande formats die we kennen van televisie. Digitale Soaps als Galacticast, Tikibar, Four Eyed Monster, The Jigsaw Fanclub, Steve Garfield, Noodlescar en vele anderen zijn vaak een parodie op bestaande media, maar wel met professionele kennis en middelen gemaakt. Sommige Vlogshows hebben soms ook een meer educatieve waarde, voorbeelden zijn Podgrunt en Imakethings. Deze genres hebben nog weinig navolgers in Nederland.

VlogArt, VlogAvantGarde en VlogDocuFilm

Binnen alle stromingen is een grote variëteit aan kwaliteit. Soms is het artistieke gehalte zo hoog dat het om een kunstvorm gaat die meer in de traditie van avantgarde en documentair filmmaken staat. Voorbeelden: David Huth met 90 Seconds Of Dave, Ominousmoo Podcast van Clint M. Chilcott, David Howell met Tao of David, Ajit Anthony Prem met Squigglebooth, The 90 Second Challenge, Chasing Windmills en Jadelr’s Notebook. Ook hier kan de lijst moeiteloos worden uitgebreid.

Hoe compleet kun je zijn? Dagelijks komen er honderden nieuwe en interessante videopodcasts bij en de lijst van noemenswaardige personen en producties die ik zelf zou kunnen samenstellen is al zo groot dat de moed je in de schoenen zakt. De vraag is dan ook wanneer het verzadigingspunt bereikt is? Ooit hadden we de keuze uit 2 televisiezenders. Nu is het aantal zenders waarop we kunnen instellen (op internet) voorbij de miljoenen. Ook in de keuze zullen we ons dus steeds meer beperken en dat is al een trend. Hup, de stekker eruit, even wat anders doen. Rest de vraag bij al deze mediaconsumptie: Is het echt? Is het waar? Raakt het mij? Beleef ik er plezier aan? Prettig weekend!

Dit was deel 2 uit een serie teksten over Videobloggen. #1: Zwemmen in de beeldenstroom.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: