Stranger than Fiction


Bij JohnsonBanks kregen ze eind vorig jaar een vraag van AMV/BBDO om een Graancircel-letter te ontwerpen. Deze typografie wordt gebruikt binnen een campagne van Quaker Oats. Zoals je ziet zijn ze daar inmiddels uitgekomen en wordt de campagne momenteel uitgerold middels een hele batterij aan televisie- en print-uitingen.


We staren dagelijks naar ons scherm en wat daar op staat is inmiddels deel gaan uitmaken van onze cultuur. Vandaar dat ook de beeldende kunst tegenwoordig zijn referenties haalt uit bijvoorbeeld de browser, de scrollbar en allerlei andere desktop items.

Een Nieuwe Wereld

Je wordt er als een magneet door aangetrokken en toch blijft er afstand. De fotoportretten van Ruud van Empel (1958) intrigeren de kijker. Kinderen – blank en donker – plaatst hij op zijn foto’s in een natuurlijke omgeving. Door de bijna hallucinerende heldere belichting lijkt het tafereel levensecht. Maar de werkelijkheid is anders. Dat voelt de beschouwer, en dat is wat de kunstenaar wil.

Van Empel componeert een nieuwe wereld uit de duizenden digitale beelden in zijn fotoarchief. Van ooglid tot wimper, van blad tot insect. Die wereld zet de kijker aan tot denken. Mijn foto’s vertellen op zich geen verhaal, daar ben ik niet op uit. De kijker maakt zijn eigen verhaal. Over de schoonheid van kinderen bijvoorbeeld, en de kracht van hun onschuld. De internationale kunstwereld heeft Ruud van Empel inmiddels ontdekt – van Parijs tot New York waar hij de afgelopen jaren exposeerde.

Sex and Acme Attractions

Wie zei er ook alweer dat Punk dood is? Punk is in ieder geval een muziek- en lifestyle die een grote invloed had op mode, grafisch ontwerpen en op de DIY-movement in de muziek.

Bijgaande video laat voornamelijk ontwerpers uit die tijd aan het woord. De volledige serie staat op YouTube. Over de Buzzcocks vindt je meer op deze website. Ontwerper: Malcolm Garrett. Kunstenaars: Malcolm McLaren, Linder Sterling.

The Moleskine Citybook Myth

We kunnen het niet laten: Schetsen, krabbelen, aantekeningen en boekjes maken. Moleskine maakt luxe notititieboekjes en gaf ontwerpers, kunstenaars, architecten en andere creatieven de gelegenheid een eigen invulling te geven aan een Citybook.

Het resultaat, honderden boekjes van zeer verschillende signatuur, waren in 2006 te bezichten tijdens de speciale Detour Expositie bij Conran in London en nu via de Moleskine website en YouTube.

Moleskine Notebooks zijn oilcloth-covered notebooks (oude handbijbels hadden vroeger ook een cover van dit materiaal), gemaakt door Modo and Modo uit Italie, gebaseerd op een ontwerp van een kleine kantoorboekhandel uit Tours in Frankrijk.

Bruce Chatwin, Luis Sepúlveda, Louis-Ferdinand Céline, Ernest Hemingway en Vincent Van Gogh zijn de meest beroemde gebruikers van het even beroemde hebbeding en collectors item.

Meer: Moleskinerie | Moleskine | Moleskine-art | The Moleskine Myth

Peepshow als kunst

Onlangs kopten de kranten dat Peepshows sinds kort als kunst en cultuur worden beschouwd. Zelfs Martin Bril wijdde er een column aan. Wat je nergens leest is dat het verschijnsel Peepshow al veel langer tot kunst was verklaard door Marcel Duchamp. Zijn laatste werk Étant Donnés 1° la chute d’eau, 2° le gaz d’éclairage… gaat over dit thema en verschijnsel.

Twintig jaar lang – van 1946 tot 1966 – werkte Marcel Duchamp in het diepste geheim aan zijn laatste werk. De kunstwereld en vooral Duchamp’s galeriehouder en kunsthistoricus Arturo Schwartz – die bezig was aan zijn boek The complete works of Marcel Duchamp – zijn geschokt als ze na zijn dood in 1968 het bestaan ontdekken van Étant Donnés. Bron: Suds en Soda.

Dat ontklede vrouwen ook de aandacht vasthouden van filosofen bewijst Diederik Corvers met een afficheontwerp waarin krantenfoto en citaat zijn samengebracht tot een persoonlijk statement. De vraag hierbij is of details veelzeggender zijn dan het geheel?

Over Étant Donnés zei Duchamp zelf: You approach this door (which he bought from a Spanish monastery) and look through the peepholes… It’s quite startling. The body looks very real, the lamp glows and the waterfall in the background twinkles. No matter how hard you strain, you can’t see the head of the body (…) It’s a beautiful piece.

Dat laatste, het gebruik maken van frustratie, of the delay of desire, ook een thema van Duchamp, is weer te herkennen in het dichtklappen van het luik bij Martin Bril.

Eerdere posting over Duchamp | Freshwidow | Duchamp Archives

Omhoog ↑